Interactieve anamnese
Een simulatiepatiënt om een anamnesegesprek mee te oefenen: de student is de arts, de bot is Charlie, en pas aan het eind blijkt of de juiste vragen zijn gesteld.
Wat het is: een rollenspel. De student neemt de rol van arts en gaat in gesprek met Charlie om te achterhalen wat er aan de hand is. De bot blijft in rol; het gesprek eindigt met de vraag wat de volgende stap zou zijn.
Gemaakt door: Erik Elings, Amsterdam UMC. Draait op: edudatabase.ctl-vu.nl, niet op deze site.
Wat de Onderwijswerkplaats hier onderzoekt
Of generatieve AI geloofwaardige tegenspelers kan leveren voor vaardigheden die normaal veel menskracht kosten. De leerwinst zit niet in het antwoord van de bot, maar in het oefenen van vraagvolgorde, precisie en klinisch redeneren. Dit is daarmee de app-kant van het programma: niet alleen assistenten voor docenten, maar ook interactieve leeromgevingen voor studenten.
Waarom dit werkt
Een anamnese oefenen vraagt om een tegenspeler die niet meewerkt zoals een medestudent dat doet. Een medestudent die de casus kent, geeft onbewust weg wat er speelt. Een simulatiepatiënt die alleen antwoordt op wat er gevraagd wordt, laat merken wanneer een vraag niet gesteld is - en dat is precies de fout die je wilt kunnen maken zonder gevolgen.
Wat je nodig hebt
- Geen voorbereiding van de student. Het gesprek begint door "hallo" te zeggen.
- Wel een nabespreking: de bot beoordeelt niet, hij speelt. De leerwinst zit in wat de student daarna met het gesprek doet.
Waar je op moet letten
Dit is een oefening, geen toets, en zeker geen diagnose-instrument. Spreek dat af voordat studenten beginnen. Laat ze ook geen echte patiëntgegevens invoeren, ook niet geanonimiseerd.
Zelf zoiets maken
De vorm is breder bruikbaar dan de geneeskunde: een lastig oudergesprek, een klant met een onduidelijke opdracht, een collega die zich niet aan de afspraak hield. Wat het laat werken is dat de bot in rol blijft en niet behulpzaam wordt.
Probeer de anamnese op edudatabase.ctl-vu.nl